Home Historiku Anila Basha: Kufiri me Kosovën, atje ku njerëzit bashkëjetojnë me luftën

Anila Basha: Kufiri me Kosovën, atje ku njerëzit bashkëjetojnë me luftën

25
0

Nga Anila Basha-

Pak kilometra larg kufirit jugosllav, në Golaj të Hasit, por edhe në fshatrat e tjera të zonës, bombardimet e serbëve mbi Kosovë dëgjohen më mirë se në çdo vend tjetër. Por, shqiptarët brenda kufirit tashmë janë mësuar me këto oshtima që në të shumtën e rasteve i dëgjojnë në mëngjes herët. Kosova ishte shumë afër me këto zona, dhe fshatrat e Gjakovës, nuk i ndanin veçse 100 deri 200 metra nga toka shqiptare. Shqiptarët brenda kufijve, gjatë gjithë këtij viti e kanë menduar shumë shpesh luftën, madje, kanë filluar të bëjnë edhe stërvitje ushtarake si në kohën e Enver Hoxhës. Këto janë forcat vullnetare që do të vijnë në ndihmë të postave kufitare në rast sulmi. Ajo që u intereson më shumë atyre, është zgjidhja sa më e shpejtë e çështjes së Kosovës.

“Zgjidhja e Kosovës është vetëm pavarësia dhe për këtë duhet të ndihmojnë të gjithë shqiptarët”, thotë Hasan Peka. “Edhe nëse na bombardojnë ne, nuk kena ku me shku tjetër, veçse me luftu. Gjithë familja do marrë armën në dorë”.

Asgjëkund në ato zona, nuk gjeje një vendstrehim në rast lufte. Por, hasianët e kanë ndarë mendjen se nëse serbi do të sulmojë, ata do të luftojnë për të mbrojtur shtëpitë e tyre. Kanë dëgjuar për konferencën e Rambujesë, por nuk thonë dot asnjë fjalë. Më tepër duken se janë biseda që dikush ua ka sqaruar më parë.

“Vetëm dy pika ka për marrëveshjen: të mos dorëzohen armët dhe të shpallet pavarësia e Kosovës”. Mendohet pak dhe pastaj thotë duke tundur kokën se kosovarët nuk kanë pse firmosin asnjë marrëveshje. “E kanë firmosur një”,- thotë ai duke kujtuar pushkën. Kujtohet prapë më pas dhe e zë inati me Amerikën. “Amerikani ia ka shitur një herë armët Kosovës, pse don që t’ia mbledhi tashi? Apo me ia shit prapë pas ca vjetësh…”, dhe mendon se edhe në këtë mes ka një hile dhe askush nuk e ka mendjen te të drejtat e shqiptarëve, përveç vetë kosovarëve. Hasiani nuk kishte pasur asnjë kontakt me UÇK, “sepse as ata nuk më kanë rënë në qafë”. Por ishte i bindur se nuk mundej t’i linte trojet. Ai pranonte që në shtëpinë e vet të mbante gra e fëmijë, pleq e plaka që vinin nga Kosova, por asnjë burrë.  “S’kanë ç’bajnë nëpër shpia. T’shkojnë atje me luftu”,- thotë ai, duke drejtuar sytë nga ana tjetër e malit ku gjendej Kosova. “Në ban me fillue lufta, fillon edhe ligji i luftës. Nuk ia falim serbit Kosovën. Veç po s’mujtëm”, – vazhdon ai.

Kërkon të sqarojë se shqiptarët nuk mund të ulen dhe të bëjnë paqe me një njeri që u ka prekur familjen, gruan, djalin e vajzën. Dhe kjo është një traditë e kahershme e shqiptarëve si brenda, ashtu edhe jashtë kufijve. “Ne shqiptarët nuk ia falim njëri-tjetrit, e jo më t’ia falim serbit”,- thotë ai duke kujtuar se gjatë këtyre viteve vetëm nga hasmëritë janë vrarë e prerë edhe vëllezërit me njëri-tjetrin. “Gjakmarrja në zonat tona është e theksuar dhe ne nuk mund t’ia falim serbit gjakun”, vazhdon ai.

Hasi, kosovarët gjejnë mikpritjen

Me gjithë varfërinë e madhe që kishin vetë shqiptarët, të detyruar nga gjendja e tensionuar e kufirit, duhet të mendonin edhe për atë që mund të vinte më pas. Nuk i besonin kësaj paqeje të rreme, por në të njëjtën kohë kërkonin që të bëhej më e mira. Shumë kosovarë kanë strehuar në shtëpitë e tyre. Ndërsa vetë të ardhurit, edhe pse ka muaj që kalojnë me shqiptarët, kërkojnë që të kthehen menjëherë në shtëpitë e tyre. Kosovarët nuk kanë pretendime, por kujtojnë varfërinë e Shqipërisë, thonë se pasuritë e Kosovës, kanë ditur t’i shfrytëzojnë sa për të siguruar jetën e tyre.

Lajmet Kryesore

MË TË LEXUARAT

Më shumë nga 30 Vite KohaJone

Më shumë nga 30 Vite KohaJone

Lajmet e Fundit

Te Fundit