Home Historiku Arbër Xhaferr...

Arbër Xhaferri: Niveli i Qytetarëve shqiptarë më i lartë se i partive politike

28
0

Ç’obligime të reja ju sjell rizgjedhja si kryetar nga kongresi i dytë i PDSH-së?

Së pari dëshiroj të shpjegoj përse u mbajt ky kongres. Ky kongres kishte për detyrë që para kuvendarëve e opinionit të gjerë të japë një raport sa më transparent për angazhimin e Partisë gjatë krizës kosovare dhe rezultatet nga koalicioni i ri qeveritar. Si kryetari i Partisë, si ministrat, zëvendësministrat, kryetarët e sipërmarrës qenë të obliguar që para kuvendarëve të dalin me raporte për punën e tyre. Në këto raporte pati analiza, projekte, të dhëna statistikore që do të pasqyrohen në librin e bardhë që do të dalë, ku do të reflektohet pozita reale e shqiptarëve në këtë sistem. Arsyeja e dytë përse u mbajt ky kongres ishte përgatitja e Partisë në përputhje me ndërrimet në masterplan. Nga hapësira shqiptare duhet me seriozitet t’i qasemi Paktit të Stabilitetit të Evropës Juglindore. Mungesa e këtij serioziteti është e palejueshme. Ne mendojmë se Pakti për stabilitet do të nxisë ndërrime të theksuara në masterplanin politik, ekonomik dhe të sigurisë. Ne dëshirojmë të jemi prezent në këto ndërrime, të nxisim interesat tona që përfshihen në të, të shfrytëzojmë oportunet që sjell pozicioni i ri në histori. Për ti realizuar këto obligime çdo parti duhet të bëhet e gatshme të profesionalizohet me segmente që të jenë të ngërthyera me Paktin për Stabilitet. Nga kjo del që kryetari i Partisë ka për obligim të përgatisë partinë që të luajë rol të rëndësishëm në kuadër të ndërrimeve në masterplan. Është e qartë se PDSH-ja nuk është parti minorene e një province të lënë pas dore të Maqedonisë, por është një parti ç’ka lot rol regjional dhe ne do të vazhdojmë ta ruajmë këtë status. Ky kongres u mor me këto çështje.

Cili qe roli i PDSH-së dhe i shqiptarëve të Maqedonisë gjatë procesit të krizës kosovare?

Para së gjithash roli qe aktiv, dinamik dhe mbi të gjitha i përgjegjshëm. Ne bëmë analiza të sindromit të krizës kosovare dhe e kishim të qartë se regjimi serb synon ta bart luftën e krizës që aprovoj në territor të tyre të fqinjëve. Milosheviçi me të deportuarit dhe refugjatët synonte ta destabilizonte Maqedoninë e Shqipërinë, për ta vënë NATO-n në një pozitë konfuze që objektivisht, me përhapjen e dilemave të shumta, do ta dobësonte hovin e ndërhyrjes në Jugosllavi e Kosovë. Ne kishim detyrë parësore që të rrënojmë dimensionin që synonte të luante Milosheviçi në Maqedoni dhe të veprojë kundër interesave të saj. Mirëpo, angazhimi i PDSH-së nuk ndodhi hë për hë në agravimin e krizës kosovare, por kishte një parahistori të gjatë. Qysh në janar të 1998 me masakrën e Drenicës, PDSH-ja krijoi shtabe e grupe të emergjencës në çdo qytet e fshat, të banuar me shqiptarë, pra në degë e nëndegë të Partisë. Këto shtabe duhet të ishin të përgatitura, ashtu siç qenë të përgatitura, kur shpërtheu kriza kosovare, që të lehtësojë pasojat e një eksodi masiv. Nga ana tjetër me hyrjen në koalicion me forcat e opozitës antikomuniste maqedonase të jetë më kooperative me forcat e NATO-s.

Që në seancën e parë të Qeverisë së koalicionit u soll mendimi që të lejohet instalimi i forcave të NATO-s në Maqedoni, që përfundimisht e përcaktoi tempin e zhvillimeve në Kosovë dhe tërheqjen e trupave serbe në Jugosllavi. Gjatë vetë krizës kosovare PDSH-ja u angazhua në dy drejtime.

  1. Në ruajtjen e stabilitetit politik në Maqedoni, që nga infrastruktura serbe të instaluara në institucionet e sistemit, përpiqej të prishej për ta evituar kështu bartjen e krizës dhe vëmendjes nga Jugosllavia e Kosova, në Maqedoni. Parandalimi i çfarëdo proteste të shqiptarëve si kundërpërgjigje ndaj protestave të serbëve e proserbëve që organizoheshin nga shërbimet sekrete jugosllave. PDSH-ja arriti t’u shmanget kurtheve e grupeve joshëse që prodhonin shërbimet informative serbe dhe kishte për qëllim ta lerë të qetë NATO-n, ta pastrojë terrenin për të, t’ia mbushë shpirtin dhe të evitojë çfarëdo konfuzioni lidhur me realizimin e planeve të tyre lidhur me Jugosllavinë e Kosovën. PDSH-ja në këto momente nuk i ndoqi emocionet për arsye se ishte një vend strategjikisht frytdhënës. PDSH-ja përmes shtabeve të organizuara të emergjencës u mor dhe me vendosjen e refugjatëve nëpër shtëpitë private. Ndihma logjistike që dha PDSH-ja ishte vendimtare për akomodimin e tyre, por dhe në nivel organizativ u tregua dhe më e fuqishme se organizatat qeveritare e joqeveritare të brendshme e të huaja. Të gjithë janë befasuar nga ky nivel i shkëlqyer organizativ i shqiptarëve të Maqedonisë që e kishin të gatshme skemën e vendosjes nga PDSH-ja. Nga ana tjetër PDSH-ja u angazhua në zhbllokimin e barrierave politike psikologjike që duke i përcaktuar refugjatët si invadues krijonin pengesa për hyrjen e tyre. Infrastrukturat proserbe ku mund të futet dhe vetë presidenti Gligorov, me vetëdije, ose pa të morën vendimin që të lejohet hyrja vetëm e 20 mijë refugjatëve nga Kosova, ose të krijohej një korridor efikas për zbrazje të heshtura të Kosovës e shqiptarëve që fundja korrespondonte me interesat e serbëve. Nuk u realizua as vendimi për 20 mijë refugjatë, siç dihet Maqedonia priti 350 mijë refugjatë dhe as korridori famëkeq Gligorov. Rol të madh në realizimin e këtyre pengesave pati PDSH-ja që ishte aktive, ndikuese dhe e përgjegjshme si për interesat globale të NATO-s ashtu dhe për interesat e ngushta të shqiptarëve.

Lajmet Kryesore

MË TË LEXUARAT

Më shumë nga 30 Vite KohaJone

Më shumë nga 30 Vite KohaJone

Lajmet e Fundit

Te Fundit